SENA

Dublin 101

2009-04-15T05:00:00.000-07:00

Ben bugün 15 dakikalığına yazar oldum, Dublin'i bir de Hergunbiri.com'dan anlattım.

Dublin'de yaşam, Dublin'de hava durumu, Dublin'de tatil, Dublin'de eğlence hayatı, Dublin'de okumak ve Dublin'de çalışmak ile ilgili ne biliyosam yazdım.

Bence hoş oldu :)

Dublin Luas İade Biletimle Gelen Çek

2009-03-27T18:00:00.000-07:00

Bi gün Luas'a binmek için bilet almak için bozuğum olmadığı için 1,25 euroluk ödeme için bilet makinasına 5 euro vermiştim. Bilet makinası da çat diye bana "Üzgünüz bozuğumuz kalmadı, alın size 3,75 euroluk iade bileti" demişti. Elimdeki iade biletiyle şaşkın şaşkın Luas'a binmiştim.

O gün eve gelince du bakim bi internetten araştıriyim dedim. O biletle meğer şehrin öbür ucundaki son duraktaki müdürlüğe hafta içi 9-5 arası gidersek paramızı geri alabiliyomuşuz. Ya da ücretsiz bi posta adresine ismimiz ve adresimizle postalarsak para üstünü bize geri postalıyolarmış. Bi durdum düşündüm. Postayı beklemektense acaba bi öğlen atlasam taksiye bi koşu 3,75 euromu alıp gelsem mi diye. Durup biraz daha düşündüm. İçimden bi ses, postayı dene dedi. Bi kağıda ismimi ve adresimi yazdım, iade biletini de zımbalayıp böyle şaşkın şaşkın bi zarfa koydum. Arkasına Luas Müdürlüğünün adresini yazdım ertesi sabah da postaya verdim. Çil çil paraları beklemeye koyuldum. Meğer sonra unutmuşum.

Posta kutumda geçen gün elle adresimin yazılmış olduğu bi zarf vardı. Zarfı açınca içinden bu çıktı:

Evet! Hayatımda ilk defa bir çek aldım! 3,75 euroluk! Dublin hızlı tren müdürlüğünden!

Çok tatlılar ya, herşey postayla gidiyo geliyo.

Mış mıdır?

2009-02-26T14:57:00.000-08:00

İrlandalı şeker taksi şöförlerinden yine bir tanesi çok tipik olarak nereli olduğumu sordu. Çok tipik olarak 'Sence nereliyim?' diye cevap verdim. Çok tipik olarak 'İspanyol?' diye sordu. Çok tipik olarak 'Hayır, Türk'üm' diye cevap verdim. Hiç tipik olmayarak 'Aaa nası buldun burayı?' diye sordu. Çünkü tipik olarak 'Aaa burda çok Türk var mı?' diye sorarlar.
Apartmanımın önüne geldiğimizde 'Burası' dedim ve inerken bana söylediği cümle ile beni ilk defa bir taksi şöförünün turist sanmış olduğunu farkettim. Beni 'Umarım burda güzel bir tatil geçirirsin' diyerek taksiden uğurladı.
Beni, şifremi girip apartman kapısını açarken görünce acaba şaşırmış mıdır.

Yılın En Kısa Gününde Beklemediğim Uzun Sohbet

2008-12-21T09:38:00.000-08:00

Noel öncesi indirimlerin tavan yaptığı bu haftasonunda Dundrum'a gittim. Birkaç saat sonra işim bitmişti ve yorgundum. Eve dönüş yolunu tutmadan önce kalabalıııık bi cafe'de mola verdim. 4 sandalyelik bir masayı kafeinsiz latte'mle ikimiz işgal etmiştik ki, yaklaşık 70 yaşlarında bir çiftle kalabalık içinde boş masa ararlarken gözgöze geldik. Elimle 'buyrun' işareti yaptım, titreyen ellerindeki kahveleri biraz da dökerek yanıma gelip kibarca teşekkür ederek oturdular. Sohbet etmeye başladık. O anda biliyodum, ikinci dakikada "E, İrlanda'da mı yaşıyorsun?" sorusu gelecekti, "Evet burda yaşıyorum ve çalışıyorum" cevabımı takip edecek olan "Nerde çalışıyorsun?" sorusunun cevabını ise bu tatlı ama yaşlı çifte kesin anlatamayacaktım. 70 yaşında bi çiftlerdi, yani bu İkinci Dünya Savaşı demek. Doğduklarında Barbie bebek bile yoktu. Avrupa Birliği'ne girdiklerini muhtemelen kullandıkları para cinsi değiştiğinden biliyolardı, o kadar. Ben onlara Google'da çalıştığımı, "internette bişeyler yaptığımı" nasıl anlatcaktım? Google'da ne yapıldığını nasıl anlatcaktım? Onlar muhtemelen bi bilgiye ulaşmak istediklerinde ya ansiklopedilere bakıyolardı ya da telefon rehberine; Google'da aramayı nerden bilceklerdi. Satın alıp çantaya koyulmayan bir ürünü ben onlara o yorgunlukla mümkün değil anlatamıcaktım..

"Yine yağmurlu bir gün eh, huh huh", "Yes yes.. ama alıştım ben artık bence hava o kadar kötü değil" klişe girişinin ardından minik güleryüzlü bir suskunluk oldu ve işte tam ikinci dakikada ilk soru geldi: "E, İrlanda'da mı yaşıyorsun?" ve, "Evet burda yaşıyorum ve çalışıyorum" cevabımı takiben "Nerde çalışıyorsun?" sorusu.. O an derin bi nefes aldım, "Sena" dedim içimden, "bir internet şirketinde de orda bırak, anlamıcakları için çok da detay sormazlar, latteyi de dikle kalk yavaştan".. "Bir internet şirketinde" dedim, dikkatle bana bakarak devamını bekliyolardı.. "..Google diye bir.." "Aaa Google'da demek harika, çok şanslısın, internet yükselen bir değer, bak adapte olamayan firmalar tek tek iflas ediyo.. Google şu şey street'te dimi, bildim bildim.. Peki sen orda websitesi reklamları ile ilgili mi çalışıyorsun?"

Vallahi de billahi de böyle dedi..

Ben o yurgunluğu unuttum, yarım saat daha o tatlı çiftle sohbet ettim. Kadın 35 sene evvel Türkiye'ye gitmiş, bütün güney ve Ege sahillerini dolaşmış, 25 kuruş'a bi otelde kalmış. Adam ise eski muhabirmiş. Çok tatlılardı, hayran kaldım.

Pazar güneşliyse Killiney'e gitmek lazım

2008-08-23T01:18:00.000-07:00

Killiney'e gitmek üzere Grand Canal Dock DART istasyonunda biletimi alıp platformda treni beklemeye başladığımda benim gibi beklemekte olan yaşlı amca dikkatimi çekti. Bembeyaz pamuk gibi saçlarıyla kapkalın beyaz kaşlarını taşımakta zorlanır görünen kafası biraz öne biraz yana eğik bankta oturuyodu. İncecik bacaklarını birbiri üzerine atmıştı, elleriyse kucağına sanki tesadüfen düşmüş, yorgun.. ve bir mp3 çalar tutuyordu! Kucağından yukarı uzayan kabloları takip ettiğimde kulaklıklarını gördüm, yani baya basbariz mp3 dinliyodu en az 80lerindeki amca.

Killiney'e vardığımda hava harikaydı. Kumsal denize girenlerle doluydu. Tabi doludan kastım bi Kilyos değil, sadece birkaç öbek insan.

Ne yapacağıma karar verip ("Önce sahile ineyim, sahilde yürüyeyim, yok yok önce Killiney'in sokaklarını keşfedeyim, Bono'nun evini, Fitzpatrick Castle'ı, Killiney Hill Park'ı göreyim, evet evet önce semti bi keşfedeyim sahile öyle ineyim") Bono'nun evine doğru yürümeye başladım. Trenden inince yokuş yukarı yolu takip edince sağda büyük siyah kapılı bir evmiş. Kimbilir dedim belki Bono'yu görürüm, belki bir imza ya da bir resim onunla.. burda yaşayan bir Türk olarak kendimi tanıtır belki bi ayaküstü sohbet ederdik o arabalarından birine binip röportaj randevusuna gitmeden önce.. Hatta Liffey Nehri'nin kenarına inşa edilen U2 Tower'ın, yan apartmanda oturan arkadaşımın manzarasını kestiğini söylerdim, o da çok yüksek tutmazdı son bikaç katta vazgeçerdi belki.. O güneşin altında (dile kolay 21 derece) yokuş yukarı yürüdüm yürüdüm, pes etmeden bilinmeyene doğru ilerledim, ter döktüm emek verdim ve tarife uyan siyah kapıyı gördüm. Evet.

Killiney'in tüm sokakları çok tatlı. Pastadan evlerin sağlı sollu tasarlanarak yerleştirildiği bir film seti gibi. O sokaklardan birkaçının vardığı şehir merkezinde buldum kendimi. Bişeyler atıştırdım ve ordan Fitzpatrick Castle'a gitmek için 59 numaralı otobüsü beklemeye koyuldum. Durakta bi amca vardı, sonra bi de teyze geldi. Üçümüz konuşmaya başladık. Amca teyzeden 3 yaş küçükmüş, 1925 doğumluymuş. Teyze de 1922 doğumlu. Sanki oyuncaklarla şimdi daha çok oynamaya hak kazanmış minik çocuk gibi gözleri parladı teyzenin "sen benden 3 yaş küçüksün" derken. Yumuşacık görünen açık kahverengi bir şapkası, pembe allıkları, ruju, taşlı küpeleri ve haylaz bi gülüşü vardı. Amca da anılarını anlattı bize. Mesela gençliğinde burdan şehre giden araç yokmuş, mecburen yürürmüş, 1 saatten fazla sürermiş. Otobüs gelmesin istiyodum ama geldi. Binmiyeyim de biraz daha dinliyeyim onları diyodum ama onlar da binecekti. Hep beraber bindik. Fitzpatrick Castle'a geldiğimizde doğru yerde inip inmediğimi sordular emin oldular, beni uğurladılar ben de onlara güzel günler dileyip indim.

Fitzpatrick Castle bir otel, tepeden sahil manzarasına hakim. Ama bu kısmı önemli değil. Önemli olan tuvaletler:

Biri bana "ben bi otelin tuvaletinde fotoğraf çektirdim" dese ben çok gülerdim.

Tuvaletlerden sonra geri kalan kısmı da şöyle bi gezdim işte.

Ordan yürüyerek Killiney Hill Park'a geçtim. Killiney Hill Park bir tepe üzerinde geniş bir park. Hava o kadar güneşliydi ki bunu fırsat bulup gelmiş olan çocuklu aileler ve köpek gezdiricileriyle cennet gibiydi.

Tepenin etrafında bir tur atıp, oturup dinlenebileceğim ve yukardan koya bakan taşların oraya vardığımda çok tatlı bir aileyle tanıştım. Kadın çok yakında bir yerde oturuyomuş Adam ise erkek kardeşiymiş. Erkek kardeş seneler önce İrlanda'nın havasına pes etmiş ve Avustralya'ya yerleşmiş. İki senede bir İrlanda'ya ziyarete gelirmiş. Bu ziyaretinde, minik tatlı kızları ve kızlarının arkadaşlarıyla hep beraber Killiney'de yürüyüşe çıkmaları benimle aynı güne denk gelmiş.

Kumsal denize girenlerle doluydu evet.. ama ben henüz o kadar irlandalı olamadığım için ancak çıplak ayakla kumsalda yürümeyi deneyebildim.

Bol limonlu soda lütfen..

2008-08-15T02:39:00.001-07:00

..dedim bu geldi.

İrlandalılar da ağlar

2008-08-10T00:52:00.000-07:00

İlk defa ağlayan bir İrlandalı gördüm. Acı ve mutsuzluk eşiklerinin ne kadar yüksek olduğunu düşündüğümü, Grafton Street'te dolanırken gördüğüm ağlayan o İrlandalı kadının aklımdan çıkamamasından anladım. Ne olmuş olabilir ki ağlaması için? Bi buruldum, içinden çıkamadım..

..sonra, Pazar günleri müze gezmek isteyenleri herbirine tek tek ücretsiz götüren Dublin Culture Bus'a bindim. Dublin City Gallery The Hugh Lane'de indim. A-a bi baktım odadan odaya dolanırken gözlerim doldu. Sanat ruhun gıdası ama ne zamandır doyunca duygulanıyoruz? Hal böyleyken Grafton Street'teki kadın napsın?

Gerçi belki o da bu galeriden yeni dönmüştü, Francis Bacon'un kanvasın tersinde çalışarak oluşturduğu, incelemelere konu olan tekniğin, aslında Monte Carlo'da parasız kaldığı bir dönemde elindeki kanvasların tersini kullanmaya başlaması ve bunun daha iyi sonuç verdiğini tesadüfen görmesi sonucu ortaya çıktığını yeni öğrenmişti. Bu yeterince hüzünlü değilse, bu deneyimi Francis Bacon'un kendisiyle yapılan bi röportaj videosundan dinlemek, gözlerinin arkasında dolanan bir galaksiyi dolduracak düşünce olmasına rağmen sadece bir ağzın izin verdiği kadar kelime ile bunları ifade etme çabası insanı rahatlıkla ağlama noktasına getirir. O noktaya gelince de röportajın yapıldığı atölyenin tüm orjinalliğiyle galeriye taşınmış halini görmek üstüne tuz biber olur.

Galerinin mağaza kısmına girdiğimde dolan gözlerim kurumuştu. Ordan şöyle bir kart aldım: (simsiyah zemin, sadece 3 tane beyaz konuşma baloncuğu) "How are you feeling?" "I'm feeling very unstable and insecure. I also feel very worried and anxious about everything" "I also feel trapped and I feel I'm much too fat and that people are laughing at me. I feel very frustrated and depressed. I feel that I am unable to meet the demands that have been made of me. I am in a bit of a rut as well", ve kendimi iyi hissettim.

Marie Antoinette ve Polyanna

2008-08-09T11:30:00.000-07:00

Dublin toplu taşıma otobüsleri İETT otobüslerinden biraz farklı. (Bi kere en başta otobüse sol taraftan biniyosun.) Bizim dolmuş sistemi gibi gideceğin yerin uzaklığına göre nakit ödüyosun. En kısa yolculuk -ki bu yanlış hatırlamıyosam 5 duraklık mesafeye kadar oluyo- 1 avro 5 kuruş (2 milyon para). Bizim halk otobüsleri gibi asistan da yok. Ücreti direk şoför gözetiminde bi kutuya atıyosun, bileti de verdiğin paraya göre bastırıp alıyosun. Oldu da 1,05 avro bozuğun yok, 2 avron var, o zaman 95 kuruş para üstünü orda alamıyosun, biletinin devamı olarak "95 kuruş alacaklı" diye bişey daha basıyo şoför bey, onla şehir merkezindeki Dublin otobüsleri kurumundan alıyosun. Mesela ben geçen gün son 1 senelik "alacaklı" fişlerimi götürdüm, 15 avro 30 kuruş para üstümü toptan tahsil ettim. Oldu da bozuk paran hiç yok sadece kağıt paran var, o zaman otobüsü unutuyosun, taksiye biniyosun (ekmeğin yoksa pastanı yer gibi). Kağıt parayla otobüs bileti alınamıyo burda. Neredeyse hepsi iki katlı. Mesela ben, evimin penceresinden, şehir merkezine 2 ve 3 numaralı otobüslerin üst katında gidenleri görüyorum. Bir de, en hoşuma giden kısmı, otobüsten inerken şoföre teşekkür ediyosun. Seni o kadar taşıdı sesini çıkarmadan, kazasız belasız istediğin yere getirdi, tadında..

Yersen :)

2008-07-27T12:19:00.000-07:00

*Tellak Şevket Dublin'de..

Bi tripod bi şemsiye!

2008-06-22T13:34:00.000-07:00

İklim yağmurlu olunca hayat şemsiye etrafında dönüyo. Bu amcanın müşterileri de. Kayda değer buldum:

Grafton Street, Dublin

Yağmur Bulutu Nasıldır Herkes Bilir Dimi?

2008-03-30T09:38:00.000-07:00

Güneşli bir havaydı ve O'Connel'da yürüyoduk. Yağmur yağmaya başlayınca "Bulut nerde ki" dedik, havaya baktık.

Yağmur şu buluttan yağıyodu:

*Kimse inanmaz lütfen yağmur damlacıkları da çıksın dedim, çekerken hep damlalara zumlamaya çalıştım olmadı.. olmadı..

Ben Bir Paddy's Day Gördüm

2008-03-18T09:24:00.000-07:00

St. Patrick's Day'de hava harikaydı, serin olsa da güneşliydi. Merrion Square çevresinde festival etkinlikleri vardı. Her tarafta yeşil şapkalı, yeşil kıyafetli, yeşil makyajlı, yeşil ayakkabılı, yeşil saçlı.. insanlar vardı. Sokaklardaki kalabalık çok tatlıydı..

Birinin kafası karışıkmış..

2008-03-01T03:52:00.000-08:00

Bu notu Cat, Ontario'da çamaşırhanesinde bulmuş. Çöp tenekesinin içindeki bira şişesine yapışık..

Ayriş Flu Beni de Vurdu

2008-02-27T15:10:00.000-08:00

"Bi akşam evde otururken 'out of nowhere' boğazım yanmaya başladı.. Bi Lemsip içip yattım, gece uyandığımda her tarafım ağrıyodu! Napcamı bilemedim, kötü bi virüs sandım, ateşim yoktu, gözlerimin yuvaları acıyodu, başım eklemlerim heryerim ağrı içindeydi.. Burnum akmıyo ama genzim dolu, boğazım çok acıyo su bile geçmiyo, sesim zuzaylı gibi Emer, noldu bana??"

Doktor Emer bana şefkatle gülümseyerek baktı, "You poor thing, you have flu" dedi. Bi kağıda, hafif ağrıkesiciler (ayriş ya) yazdı, boğazım için bal+limon ve buzlu dondurma (ayriş ya) diye not düştü, sonra da bana döndü ve biz İrlandalılar bi de sıcak viskiyi çok faydalı buluruz böyle durumlarda dedi.

Ben de ağrılar içinde süpermarkete gidip, süpermarketten bile alınabilen ağrıkescimi, viski ve limonumu filan alıp eve döndüm.

İrlanda'da böyle oluyomuş:

Tango yaptım!

2008-02-15T19:30:00.000-08:00

Sünger kadınla danseden şu tangocu var ya, hem kendisiyle hem de dansettiği kadınla tanıştım. Kadının canlı olanıyla tabi.

Şehir merkezinde ders veriyolar. Meğer hocaymış yaa. Tangoya bayıldım, yine gidicem!

Evde Öldürüp Sürükleyerek Bahçeye..

2008-01-31T09:11:00.000-08:00

Ocak ayı boyunca, yılbaşında evleri canlandıran çam ağaçları bir bir öldürülerek bahçeye ordan da çöpe taşındı.. Yerlere damlayan çam iğnelerinden yakayı ele veren komşular hiç de sorgulanmadı.

Benim doğumgünüm hem haziran hem sekizi..

2008-01-06T12:11:00.000-08:00

Sabah Türk hattım bulunan telefonumun mesaj sesiyle uyandım. Beşiktaş Belediyesi doğumgünümü kutluyodu. CRM budur.

Dublin'de Kar Gördüm!

2008-01-05T01:57:00.000-08:00

Dün sabah loşluğunda kuru ve olağan Dublin'de düşüne düşüne, dalgın dalgın evden işe yürürken* bi baktım kar! Karlı car! Araba hangi karlı dağdan inmişti bilemiyorum ama üzerindeki karların çoğunu benden önce görenler almıştı. O an kardan adam yapmak, dümdüz kara ilk ayak izini bırakan olmak, burnum soğuktan kıpkırmızı kesildikten sonra da yün eldivenlerime yapışan kar tomurcuklarını kaloriferde erimeye bırakmak istedim. Ofise de bi güleç girdim dün.

*evden işe yürümek: Bu resimdeki sokağın bir başından öbür ucuna yürümek. O kadar.

Pala Şair Mustafa Yeni Yıla Dublin'de Girdi

2008-01-02T09:00:00.000-08:00

İrlanda'daki yeni yıl kutlamaları sırasında Pala Şair böyle görüntülendi:

"Sen de ister misin?"

2008-01-01T22:20:00.000-08:00

"..and gestures at the breadboard with the knife. 'Want one?' Something about the easy domesticity of the offer makes me want to cry."*

İstanbul'da güneş bugün böyle batmış olmalı.

*Nick Hornby, HOW TO BE GOOD

Merry Kurban Feast and A Happy New Yıl!

2007-12-26T11:12:00.000-08:00

Masal gibi bir akşamdı..

İrlandalılar Noel'i 24'ü akşamı değil, 25'inde kutluyorlarmış. 25 ve 26'sında tatildik. Tabi 24'ünde konsantre olmuş çalışırken 12:00'de gelen "Süpriiz, hadi bakalım yemeklerinizi yiyin ve doğru evlerinize, tatil başladı!" mesajından sonraki günün diğer yarısını saymazsak..

Planım 6'da çıkmak olduğundan, işlerimi toparlayıp, yemek yiyip, herkesle vedalaşıp birkaç telefon etmem, onla bunla sohbete dalmam ve çıkmam yine akşama kadar sürdü. Hava da erken kararıyor olduğu için işten çıktığımda alacakaranlıktı. Dünyanın bu tarafında çevremdeki herkesin ailesiyle, kalabalıklar içinde geçirdiği, yılın bu döneminde yalnız evime dönerken biraz buruldum. Buralarda ertesi gün kutlanacak olsa bile sokaklar çoktan Noel sessizliğine bürünmüştü. Şehir merkezinde son dakka hindilerini almak için birikmiş kalabalık dışındaki herkes hangi ara evlerine girmişlerdi.. Dondurucu soğukta işten eve dönerken, camında, ülkede ne kutlanıyorsa onu yansıtan süslemelerin hiç eksik olmadığı evin önünden geçerken, bu seferki minik süslü ışıklı yılbaşı ağacının arkasında gözlerim, mutlu kalabalğın toplandığı bir hindi sofrası aradı.

Kar yağmıyordu, kibritim yoktu, gidecek sıcak bir evim de vardı, ama iki gün geçti, sanki hala Kibritçi Kız benmişim gibi hissediyorum.

Ben bu burukluğu küçükken de yaşamıştım. Bu masalı ilk duyduğumda..

Luba'sız yapamıyoruz

2007-10-20T07:36:00.000-07:00

Luba birçok arkadaşımın vazgeçilmezi oldu. Artık nerdeyse bana gelmeye vakti kalmadı. Evine gittiği Türk arkadaşlarıma da benim titizliğimi anlatıp duruyomuş. Titizliği nasıl anlattığını kesinlikle belirtmem lazım: "Sena is very particular!"
Luba kim mi? Bkz: Haziran (sağda)

Wicklow

2007-10-15T07:15:00.000-07:00

Bu cumartesi Miano'dan gelen arkadaşım Alexandra'yla günübirlik Wicklow'a gittik. Ağarlığı tren ve otobüste geçen turda, 2 konut ve bir kilise'den oluşan İrlanda'nın en minik yerleşimini, inanılmaz geniş güzel yeşillik alanlar ve huzur verici bir doğa, bi göl ve bilen varsa Ballykissangel TV serisinin seti olan Avoca köyünü gördük. Ben bilmiyodum, orda öğrendim.

Dublin Kasabı

2007-09-29T06:37:00.000-07:00

Demin postaneye gittim, evime bölgedeki en yakın postane evime bölgedeki en uzak marketin içinde. Postamı verdim, postaneden - pardon marketten çıktım, eve dönerken camında "Ağzınızda Dağılacak En Kaliteli Et" yazılı bi kasap vardı. İştahlandım girip bari eve biraz tavuk göğsü, kuşbaşı bişeyler filan aliyim dedim. Aynı kulak memesinde iki halka küpesi olan genç adam "Size nasıl yardımcı olabilirim?" dedi. "Kuşbaşı tavuk göğsü istiyorum" dedim. "6 tanesi 7 euro promosyonumuz var, 6 tane yapim mi?" dedi. "OK" dedim. Aldı göğüsleri büfeden, metal tezgahın ustune attı, "Bu kadar yetiyo mu?" dedi, o arada bikac göğsü de metal tartı tabagının üzerine koydu indirdi filan (oynadı baya yani). "Yetiyoo evet evet" dedim (evet evet=hızlıca dedim ki daha fazla oynamadan biran evvel kasap kağıdı bulup onun üstüne koysun). Elleri eldivensizdi. Avucladı göğüsleri arkadaki masaya götürdü. Masada duran kırmızı etleri bi kenara ittirdi, kalıntılarının arasına benimkileri koydu, 2 saniyede göğüslerin hiçbişeyini temizlemeden kuşbaşı yaptı. Onları yine aynı elleriyle torbalara koydu. sonra da büyük bi torbaya. Ve bana verdi. "Kasaya gidip kasiyere 7 euro ödicem şimdi.." diye düşünürken "7 euro lütfen" diyerek aynı ellerini bana uzattı. 10 euro verdim. 3 euro para üstünü demirlik olarak avcuma bırakırken yapışkan tavuklu parmakları elime çarptı. O ise o sırada bi sonraki müşteriye "Size nasıl yardımcı olabilirim?" diyodu. Kasanın çekmecesini geri ittikten sonra, ve aynı ellerle.

Bi de kokoreçimize temiz değil derler..

Spor Salonu mu, Balo Salonu mu?

2007-09-28T06:19:00.000-07:00

Geçen gün bi spor salonunu görmeye gittim. 2 metre çapındaki taşlı avizeleri, kızıl kadife kaplı altın varaklı kraliyet koltuklarını, beyaz deri kaplamalı asansörünü, koridorlarındaki taşlarla bezeli şamdanları ya da el oyması süslerle kaplı resepsiyonu burda saymayacağım. Şaka gibiydi. O şokun arasında 2 resim de ben çekebildim:

Camımda Kolektif Sinek Ölümleri

2007-09-27T06:03:00.000-07:00

Sinekler burda da aynı, siyah ve çirkin. Tek farkları Dublin yağmurundan usanıp ölmek istiyo olmaları. Camlarımı açtığım anda yağmurlu havadan kaçıp içeri hücum eden bütün sinekler ertesi sabah camımda ölü bulunuyolar. Ama camımda. Evet, dikey bir camda, ve ölü. Minik bedenlerinin kala son ısısını minik bir buhar huzmesi şeklinde cama yaydıktan sonra oraya bi sekilde yapışıp kalan ölü sineklerim:

Aile Boyu Yoğurt (ama 500gr.)

2007-09-24T11:57:00.000-07:00

Bizim "küçük boy" dediğimiz 500gr'lık bi bardak yoğurda "Family Pot" demişler, ne güldüm ya.. Bizim damacanaları görseler heralde bu sefer onlara bi gülme gelir.

F.R.I.E.N.D.S, Room Rivals, Dorothy, Blanche, Rose ve Sophia

2007-09-22T03:48:00.001-07:00

Temmuz'da büyük konuştum, doktorların eline kendim düştüm. Istanbul dönüşü grip oldum. Grip olan öksürür ve hapşırır ya, bende de oyle oldu. Sonucunda da belim tutuldu. Başlarda ancak yatakta dümdüz uzanabilliyodum. Yattığım yerden yoldan geçen arabaları seyrederek günler geçti..

Bu genç doktorun yazdığı rapor:

Bu da yaşlı doktorun yazdığı rapor:

İlaç seremonisi ise bambaşka bir hikaye. İlacı doktor yazarken bi kere gozlerimin içine baka baka büyük bir endişeyle bişeyler yedikten sonra almam gerektiğini, midemde asitlenme olmaması için iyi beslenmem gerektiğini anlattı. (Biz tüm bu 5 dk'lık konuşmaya Türkçe'de "tok karnına" diyoruz). Sonra eczaneye gidip ilacı almak istedigimde de receteyi okuyanları bi hüzün kapladı. Kontuarın arkasına gecip ilacını paketlemeye koyuldu. Paketlemesi uzun iş çünkü:

İlaç Paketi Ön:

Reçeteli ilaçlar, reçeteli ilaçlar için özel tasarlanmış paketlere koyuluyo. Paketlerin üzerinde "kim-kiminle-nerede" bilgilerinin yazılması gereken bölümler mevcut. Fakat bizim eczane poşet üstüne değil kendi bastiği stickerların üzerine bütün bu bilgileri yazmayı tercih ediyo.

İlaç Paketi Arka:

İşte böyle. Paketin arka kısmında da ilacı alırken nelere dikkat etmeliyiz madde madde yazıyo. Ama bunları okumasak da olur, çünku.. daha bitmedi..

İlaç Paketi İç:

Evet bu iç sticker ise, doktorun bana bu ilacı almakla ilgili anlattığı herşeyin bir özeti niteliğinde. Bi de tabi bu paketi bana verirken acılı eczacının da anlattığı herşey.. Daha da anlamamışsan hani, stickera bak diye.

Bu arada ben bu ilacı eczaneden almak zorunda kaldım, çünkü "iğnesini yapsanıza" dediğimde "Pratisyen Hekim" bana şöyle cevap vermişti: "Ohh..ağrın hemen geçsin diye değil mi..biz de sana o iğnelerin hap versiyonunu vercez, iğne kadar anında etki etmese de senin için daha iyi olacak, çünkü iğne çok yüklü miktarda bi sıvı olduğu için acıyabilir..hem yaptığımız yer kızarabilir de, haplarla iyi olacaksın..eh eh" (Biz şu 5 dk'lık konuşmaya da Türkçe'de, iğne yaptıktan sonra "acıdı mı? al şunu bastır bi sure" diyoruz)

İlaç seremonisinden sonra evime dönüp manzaramın karşısına kuruldum yine. Allahtan ilaç azcık bi işe yaradı da en azından son 2 gündür biraz daha meyilli bir satıha sahip olan koltuğa terfi edebildim. Yani son iki gündür favorilerim F.R.I.E.N.D.S, Room Rivals, Doroty, Blanche, Rose ve Sophia

Tatil Dönüşü Çıkan Yeni Albümüm ;)

2007-09-16T12:42:00.000-07:00

Bir Tam Dublin Arası Bikaç Dilim Istanbul

2007-09-13T11:06:00.000-07:00

Uçaktan indiğimde karanlık çoktan çökmüş bi saatti. Yüzüme vuran sıcak havayı önce uçağın motorundan geliyo sandım. Bana yanımda ceket taşıtan "o kadar da sıcak olamaz" önyargısı işte o an dağıldı. Cidden hava sıcaktı.

Dublin'li gözüyle Istanbul farklı geldi bu sefer. Bi kere banyo muslukları Istabul'da ne kadar yüksekmiş. Ama, yanlış numarayı aradığımı sonradan anladığım bi telefon konuşmasında benim, "Hanfendi yine ben, demin de aramıştım, şimdi hemen gelsem halledebilcek miyiz?" soruma, "He, biz şindi evde yoğuz, çıkıyos biz!" diye cevap veren insanımızı özlemişim onu farkettim.

Salı'dan beri Dublin'deyim tekrar. Artık evimde Türk işi bir rafım var:

Bu Sefer Atım Pikaçu İdi :)

2007-08-26T08:37:00.000-07:00

Bugün hava muhteşem (yani az bulutlu 17 derece). Her pazar olduğu gibi yine ata binmek için Kill köyüne gittim. Merkezdeki pub'ımda Irish Breakfast'ımı yedim. Irish Breakfast nedir? Sabah yendiğinde akşama kadar acıkılmayan öğündür. (Bkz. Şekil A)

Şekil A

Dew Drop Inn'de radyo eşliğinde kahvaltımı ettim. Radyo dediysem müzik değil. Sabah radyo haber kuşağındaki ekonomi tartışmaları. Resimde görünen tuzluk ve biberliğin ise biberi biber değil aslında. Üstüne serptiğin yemeği saf dışı bırakan bilmiyorum kimin niye kullandığı bi baharat kendisi. Benim ilk kullanmam şöyle oldu: "Şuna biraz karabiber iyi gider..", "Tuzluğu ve biberliği uzatabilir misin?", "Hmm rengi de pek bi açık inşallah tazedir.." ve son olarak, "?*#*!".

Bu şeker Irlandalılar bahçe düzenlemesine çok düşkünler. Kill Equestrian Centre'a yürüken yolda karşılaştığım şeker Irlandalı tırtıllar da bunu benimsemiş görünüyodu:

Bu sefer açık manejde ders yaptık, harikaydı. Güneşten yüzümün yanıp gerildiğini hissetmeyeli uzun zaman olmuştu. Atım Pikaçu isimli iri midilliydi. Biraz fazla alçak geldi, şekli de sanki normal atlardan daha bi farklı, hep düşücem sandım. Komik bi dersti. Özellikle hocam Jo'nun bana "I know Turkish, what was it mmmmh yes, 'hoca' means 'friend'!" demesi. Seneler önce Kuşadası'na gittiğinde tanıştığı Rıdvan öğretmiş.

Dublin Sokakları

2007-08-25T18:00:00.000-07:00

Şehre doğru yürüken genelde Grand Canal boyunca yürüyorum. Yeşilliklerle çevrili bi kanalın yanından, geceden kalma yemek artıklarını didikleyen ördekleri seyrederek yürümek zevkli oluyo, süper eğlenceli de. Nasıl mı? Kendi kendine oyunlar oynayabiliyosun, mesela "boş bira şişesi saymaca" ya da kanal boyunca rastladığın orta yaşlı amcaları görünce "sarhoş kim?" oyunu. Nası yürüdüğünü anlamıyosun bile, bi bakıyosun kanalı artık bırakıp sağa sapman gereken ışıkları geçirmişsin. Bu sabah yine ordan yürürken tam sekizinci şişeyi saydığımda bi sandalye gördüm. Ama böyle:

Bi de bi mağazada (önemli hatırlatma: lokasyon Dublin) promosyonlu Mükremin kostümü gördüm:

Burdaki gençliğin şimdiye kadar tespit etmiş olduğum 2 "cool" lafı var. Biri, "şeyş" diğeri de "aney". Aney bizde öyle cool filan değil çünkü sebep: Bizdeki ana'dan türemiş, bunlarınki and'den. Çözmesi zor oldu ama meğer diyolarmış ki "And eeey..". Şeyş'e gelince, baya bi kafa yordum bu ne olabilir diye, o da ingilizcede bir küfür olan "s" kelimesinin (evet ben ayıp şeyleri yazmam :P) ya feci aksanlı, ya da yumuşatılmış-şirinleştirilmiş hali. Bilen beri gelsin.

"Kolıc Strit?"

2007-08-19T10:32:00.000-07:00

Otobüse bindim ve şöföre böyle (College Street'i hepimiz nası okursak öyle) sordum.. Bir-iki saniye şöförle bakıştık, sonra şöyle dedi: "Aaaa Kağlıyc Streyt!?". "Yes" dedim..

Tamam itiraf ediyorum, bizim ofisin bulunduğu Barrow Street'in de "Berow" değil "Baroğ" olduğunu yeni keşfettim ben.

Go Away To Galway

2007-08-13T14:12:00.001-07:00

Bu haftasonunu Noogler'larımla Galway'de geçirdik. Dublin Galway arası arabayla 3-4 saatlik bir yol. Şehir merkezine vardığımızda yağmurda yürüyerek şehri baştan sona 2 tur yürüyüp bitirdik. Ve ıslandık. Sonra gece konaklayacağımız konukevine vardık. Sahipleri evli bir çiftti. Çok şekerlerdi. İkisi de çok konuşkandı ama bir fark vardı. Kadını anlayabiliyoduk ama adamı hayır.. Hani biri bişey konuşur, anlamazsın ama "Hı-hı." dersin de, aslında soru soruyomuştur ya, o durumu bizzat yaşadık. Adamcağız bize bütün kahvaltı opsiyonlarını sıraladı (sandık). Biz de "yes ok" dedik. "Evet hangisi?" diye bir daha sorduğunda hepimizi bi gülme aldı tabi. 25 sene önce evlenmişler:

Pansiyon da zaten evliliklerinin muhtemelen ilk yıllarından kalma süs objeleriyle doluydu. Favori ikilim (düğün reismlerinden sonra) kristal tuzluk-biberlik-baharatlık seti ve televizyonun yanından kafasını uzatan boğa. Viyolonsel çerçeveli saat, kalp tabakta plastik çiçek, bir tavşanın açık kapısında bekleyebildiği ağaç kovuğu şeklinde tasarlanmış vazo, at nalı şeklindeki metal askıdan sarkan sarı metal mini süpürge - faraş seti gibi birçok obje daha ortama bi sıcaklık katmıştı. Eminim ki gerçek evlerine de ferahlık katmıştır onları buraya atmış olmak.

Pansiyonumuza yakın biyerde, Kinvara'da festival vardı. Heryerde canlı müzik vardı. Akşam yemeğini orda yedik. Kıyıya demirlemiş gördüğümüz tekneler sabah suyun çekilmiş olmasından dolayı yere oturmus vaziyetteydi. Bi önceki akşam suyla dolu, rüzgar sörfü yapılan koyu ertesi sabah bomboş görmek ürperticiydi.

Bu ikinci günümüz güneşli bir gündü (Biz de inanamadık). İlk durağımız Dunguaire Castle oldu:

Sahilleri gezerken Macar bir balıkçıyla karşılaştık.

Biraz ilerde ise sörf yapılan bir sahile vardık. Yaklaşık 100mt'lik bir sahilde suya doğru yururken yarım saniyeden uzun suren her adımım yarattığı çukurcuğun su dolmasıyla ayakkabılarımı ıslatıyodu.

Yol üzerinde gördüğümüz minik bi kasabada mola verip öğlen yemeğimizi yedik. Güneşin altında t-shirtlerimizle oturabilmek tanrının bize bir armağanıydı. Ayrılırken yan pub'da bir grup "Sweet Home Alabama"yı çalıp söylüyodu.

Cliffs of Moher durağımız en keyiflisiydi. (Orası neresi mi? Google'layın :P) Dolanıp gezip bitirdikten sonra ruzgardan karışmış olan saçlarımı çözebilmem biraz zaman aldı.

Bu da sanat:

Dublin Yağmuru

2007-08-08T13:51:00.000-07:00

Dublin'de doğa gerçekten çok güzel, her yer yemyeşil.*
Çünkü Dublin'de her gün yağmur yağıyo.
Dublin'de musluktan su içiliyo. Ayrıca su faturası ödenmiyo.
Çünkü Dublin'de her gün yağmur yağıyo.

* "Mor mu olacaktı" :)

Şen Perşembe ve Güneşli Cumartesi

2007-08-04T11:15:00.000-07:00

İşte bu Perşembe Yunan yemeği vardı. Yunan yemeği ne demek? "Dolma", "Cacıki", "imambayildi" filan. Yemegimi yedim. Yaprak sarmalardan da akşama yerim diye biraz cacıkla (bildiğimiz haydari) yanıma aldım. Ofisdeki komşum Yunan Alex ile masamdaki dolmalardan bahsettik. Bunlar etli dolmaya "Dolma", zeytinyağlu dolmaya "Dolma Yalanci" diyolarmış. Bunu konuştuk güldük filan. Çalışmaya başladım. Istanbul'dan bi arkadaşım bana bir mesaj attı. Mesaj şöyleydi: "Yemekte ne vardı, yok yani, canın çektiyse zeytinyağlı yaprak sarma göndereyim diyecektim". Sadece beyinlerin değil gözlerin de inanamaması için resmi de buyrun:

Akşam da "Riverdance" şovuna gittik. Çok güzeldi. İrlandalıları bi kere daha çok sevdim. Gözlerimin hep Muppet Show'daki Statler ve Waldorf'u aradığı, kırmızı balkonları olan yıllanmış Gaiety Theatre'da bulunmak çok hoştu. İrlanda dansıyla Flamenkoyu birleştiren kadını izlerken kendimi çok çirkin hissettim. Muhteşem dansediyodu.

Bu sabah da Grafton Street'te kahvaltı ettik arkadaşlarımla. Güneşli ve çok keyifli bir sabahtı. Kahvaltılar tabi oyle peynir-zeytinli, söğüş domatesli değil.. Yanında illa tereyağla servis edilen hamur işlerinden ibaret. Tabi "Irish Breakfast" isteyenlere kızarmış "bacon"lı, mantarlı, sosisli ve kanlı pirinç köftesi diyebileceğimiz "black pudding"li bi kahvaltı da geliyo. Aslında o akşam yemeği de bunlar saf temiz insanlar ya, haberleri yok. Yanında English Breakfast Tea'mle kahvaltım şöyle görünüyodu:

E, ben de şöyle görünüyodum:

Oturduğumuz yerden aşağıda her gün işini yapan tangocuyu seyrettik. Dansettiği kadına dikkatli bakın. Süngerden çünkü.

Şovuna bi başladı mı etrafında hemen bi kalabalık birikiveriyo, yerdeki şapkasında çil paraların birikiverdiği gibi. Biz kaç saat seyrettik, gördük, şapka doldukça yolun diğer tarafındaki siyah çantasına boca ediyo, ve aynı işlemi tüm gün tekrar ediyo. Saatlerce seyrettik dedim ya, müzik de hiç değişmiyo, onu da gördük.

Bi de burda yoğun saatleri tahmin edip gelebilen, caddenin en işine yarayacak yerinde durabilen ayaklı ve yürüryebilen reklam tabelası direkleri var. Bu dönemsel pazarlama harikaları aynı zamanda belediyeye kira ödemek zorunda kalmadan işlerini hallettikleri için bir alkışı hakediyolar. Hele hele bi tanesinin rekabetten ötürü farklılaşma çabası ayakta alkışlanmalı.

Sallapati Duffy

2007-07-23T11:23:00.000-07:00

Dün yine binicilik dersime gittim Kill köyüne. Hava harikaydı.

Otobüs durağından Kill Equestrian Centre arası yol yürüyerek dersten önce 10dk, dersten sonra ise 15dk sürüyo..

Bu benim Sallapati Duffy. Sallapati çünkü ben nereye istersem değil, benim dışımda gördüğü hangi insan ya da ata gitmek isterse ona doğru gidiyo. Mesela sola dönmesini istiyorum. Sol yuları çekiyorum, kafası sola dönüyo mecburen, ama bedeni inatla sağa sağa gitmeye devam ediyo! Çünkü eğitmenim sağda, ona gidesi var.

Bu da at gardrobu.

Bu derste bana hocamın yanında 11 yaşındaki Emma da eşlik etti. Emma'yı da yavaştan yetiştiriyolarmış. Hocam oturduğu yerden bana direktifler verdi, Emma da atla ve benle birlikte turlayıp durdu. 6 senedir ata biniyomuş. Duffy'i kutusundan çıkarıp maneje getirmeme de o yardımcı oldu. Yanyana yürürken şöyle aşağı bel seviyeme doğru bakıp da "Emma bugun ne yapcaz?" diye sormak bi garip oldu tabi. Yaşımdan başımdan utandım bi an. Ama dersin sonunda Emma dedi ki, üçüncü dersinde benim gibi "trotting" yapan bugüne kadar hiç görmemiş hayatında. Acaba boşuna gururlanmasam mı? Çocuk daha 11 yaşında, ne kadar uzun hayatı oldu ki daha dimi.

İrlandalı'ların saçları neden kızıl?

2007-07-21T10:27:00.000-07:00

Burda her taksiye binişim ayrı bi anı.. kimi pat diye türkçe konuşup şaşırtıyo, kimi hiç susmadan konuşup bayıyo, kimi beni ısrarla Fransız ya da İspanyol zannedip güldürüyo.. Bugünkü kızıl saçlı İrlandalı taksi şöförü ise bize İrlandalıların neden kızıl saçlı olduğunu açıklayarak koparttı: "It's raining everyday, it's damn rust!"

Sabah vakti otobüs durağının tepesinden 2 sarhoş ayak sarkar mı? Dublin'de sarkar.

2007-07-14T08:40:00.000-07:00

Burda eskisinden daha da çok şükrediyorum herşeye. Herhangi bişeyden memnun olmadığım her an aklımda şu cümle anında "bold" oluyo: "En büyük derdim bu olsun." En büyük dertlerimiz ne mi? Sormayın saymakla bitmez. Bi kere her güzel yemege keçi peyniri tıkıştırıyolar, insan beyaz peynir, tulum peyniri, çökelek arıyo tabi. Sonraaa, kahve makinasındaki süt hep bitiyo, mocha'mızı alamıyoruz. Hem bazen KitKat'ları iki gün üstüste yenilemedikleri oluyo! Her gün başka bi dert.. Mesela ofis koltuklarımız da harika değil. Belimi ağrıtıyolardı. Söyledim. Allahtan pazartesi günü yerimde ergonomik ölçüm yapmaya gelcekler, ve uygun sandalye vercekler. Allah çözümsüz dert vermesin dimi.

Burda Alman bi akadaşım var, benden 1 yaş küçük Christina. Birkaç gündür ciddi hasta. Böbrekleri iltahaplanmış. Birkaç gün 39-40 ateşle yattı. Doktor da bunu normal karşıladı. Hastaneye sevk filan yazmayınca ben de "bende kalıyosun" dedim. Bu gece ateşi daha düşüktü, ilaçlar etkisini ancak bikaç gün sonra göstermeye başladı. Ama tabi gece uyumadan hemen evveline kadar düşünemediğim bir ayrıntı vardı. Benim evin gürültülü olması! Evim yolun hemen üstünde olduğu için gece yollara dökülen bütün çöp kamyonlarının tırların gürültüsü benim evin içinde. Ben tabi bu sesleri sadece uyuyana kadar duyuyorum, uykuya daldıktan sonra pireler napıyo bilmiyorum.. Ama Christina hic uyuyup dinlenemicek diye baya üzüldüm. Ama sabah bana anlattığı şey, kamyonların gürültüsünden çok sarhoş insanların bağırıp çağırmasının onu daha çok uyandırdığıydı. O bağıran insanlar da nedense hep ordalarmış. Ses bi türlü uzaklaşmamış. Sebebini bazı şeyleri almaya şehir merkezine gitmek için evimin hemen karşısındaki otobüs durağına yürürken farkettim. Ve hemen resmettim.

Bu iki saçma resme yakından bakarsanız, birinde otobüs durağının arkasındaki evin bahçesinde yatay şekilde sandalyede (dikkat edin sandalye de yerde yatay duruyo) oturduğunu zanneden sarhoş bir irlandalı, diğerinde de durağın üstünde oturmuş bira içmeye devam eden 3 sarhoş irlandalı'dan birinin aşağı uzattığı ayaklarını göreceksiniz. Ayaklarını uzatan, ben durakta beklerken kafayı da uzatıp bana merhaba demeyi eksik etmedi. Nasıl düşmedi bilmiyorum. Sabahın 4ünden beri orda evimin tam karşısında gürültü yapanlar bunlarmış meğer. Ben bu fotoğrafları çekerken saat sabah 11'di. Yani özet olarak: Allah Irlanda'da kimseyi doktorların eline düşürmesin.

Ata binmeyi öğreniyorum

2007-07-08T21:57:00.000-07:00

Bir pazar sabahı yapılabilecek en güzel şeyi buldum:

Onlar da insan gibi hissediyorlar, dinliyorlar.. ve gaz çıkarıyorlar! Dörtnala koştururken insanın dikkati dağılıyo, mübarek 1,5 dakka sürüyo..

Luba

2007-06-30T10:50:00.000-07:00

Luba temizlikle hiiiç alakası olmayan Irlanda'da benim keşfettiğim Ukrayna'lı bir yardımcı. İş olarak temizlik yapmasına bakmayın, memleketinde evi mevi var. 45 yaşında. Almanya'daki kızı habire cepten arıyo bunu. İngilizcesi yoktan biraz fazla, ama bi guzel parasını kazanıyo. Evet, ingilizcesi gercekten cok az, ama ben onu çözdüm o da beni. Başkasına elletmediğim kendim temizlediğim şeyleri biliyo mesela, kendi girişmeden evvel soruyo "Sena, this, you washing I washing?". Ah evladım evladım, ne kadar çok deterjan almışsın deyişine hala hatırladıkça gülüyorum, "Oh my children children, this, supermarket!". Mesaj gonderirsen o okuyup anlıyo, ama eğer direk aramak istersen stres oluyo, mesela arayıp Cumartesi gelebilir misin de.. "Senaaa I very busy saturdaaay, no time, cleaning cleaning! Sunday you tell me time, I come!" Ama gelip banyomu filan ışıl ışıl yapmıştı saolsun. Domestos almıştm, o da çok tutarmış Domestos'u. Bana, her seferinde Domestosla temizledikçe zaman içinde banyoların nasıl ışıl ışıl beyazladığını anlattı. Nasıl mı anlatabildi? Şöyle. "I clean 11 house.. 11 house I clean.. every toilet, I clean Domestos, mmh not very clean, I clean 2 time, not clean, 3 time little clean, 4 time 5 time, finish, veeeeery clean! Domestos veeeery good!" Luba Türk Googlecılar arasında da sayemde baya ünlendi :)

Dublin Çorbası

2007-06-23T14:58:00.000-07:00

Bugün Şehir merkezine gittiğimde Dublin'in anlamsız meşhur simgesi olan iğne yapıtında bi tamiratlar yapılıyodu. Boşu boşuna tamir parası veriyolar.. Bu iğne gökyüzünü delerek yükselen anlamsiz bir yapi. Tepesine tırmanılamayan, içine girilemeyen, kaçyüz metre bilmediğim öyle bi iğne işte. Sadece bakıyosun, ve öğrendiğim kadarıyla 5 milyon euro vermişler sadece kafa çevirip bakılmasi ya da farkedilmeden tesadufen yanindan geçilmesi için. Farkedilmeyebilir çünkü kafani kaldirmasan oyle gri beton bi silindirin yanindan geciyosun. Bu iğnenin halk arasindaki isimleri de şöyle: The Stiletto in the Ghetto.. The Pin in the Bin..bence durumu yeterince açıklıyolar :) Bakınız:

Geçen gün Google'da türk yemeği vardı! Bulgur pilavı filan yapmişlar pek becerememişler (kısırlık bulguru dumduz haşlarsan türk yemeği denmez ona bence) ama bir döner vardı! bayıldık bayıldık! pide de koymuşlar, pide arası lüplettik valla..tabi o gün neredeyse bütün türk ekibi beraber yedik, çok eğlenceli oldu. Masada yemek sonuna doğru "elhamdülillah çok şükür", "oh bugün de karnimizi doyurduk" gibi türklüğümüzü pekiştirici ifadeler de oldu. Yemekten bahsetmişken aklima geldi, burda Google Stone dedikleri bi durum var. Stone yaklaşık 7 kiloya tekabül ediyo. Google'da çalışmaya başlayan herkesin bir adet Google Stone edindiği iddia ediliyo! Bilmiyorum ben görmedim kendisini henüz. Evlerden ırak diorum..

Burda en sevdiğim süpermarket Marks&Spencer'ınki! Şaka gibi dimi? Marks&Spencer'a giriyosun, meğer süpermarket kısmından girmişsin, peynirler, etler, M&S markali cipsler, kağıt havlular filan var. Doğumgünü partim için çerezleri M&S'dan aldim :)

"Yarın M&S'a gitmem lazım şekerim", "A pantolon mu alcan?", "Ha yok, kelebek desenli tuvalet kağıdım bitmiş onu alcam".. :)

Ofisteki yabancı arkadaşlarımdan biri Türkçe öğreniyo. Merhaba, nasılsın? Yemek yiyorum. İyi akşamlar, filan diyo. Ama geçen gün gittiğimiz ekip gezisinde (birazdan ona da gelcem!) otobüsteki şarap rengi koltuklari gosterip, bu ne renk söyleyebilirim deyip, ben de mor pembe ya da kırmızı beklerken "Şarap Rengi" demesi takdire şayandı! Ben kopmuş gülerken "bak böyle şaşırtırım işte" diye o da bana gülüyodu :)

Ekip gezimiz çok güzeldi. Baileys'lerin yapımı için süt veren ineklerin çiftliğine gittik! İrlandalıların "Hurling" adlı sporunu öğrendik, çiftlikteki saman rulolarını en hızlı yuvarlama, plastik çizmeleri -sevmediğin ve seni kızdıran kişileri düşünerek- en uzağa fırlatma, el arabasıyla birini gözün bağlı doğru yere götürme gibi süper komik ekip çalışmasi temelli oyunlar oynadik. Ustune de barbekü sefası :)

Şehirdeki kapı renklerinin çeşitliliği beni bazen şaşırtıyo.. Kraliçe viktorya ölünce şehirdeki bütün kapıların siyaha boyanmasi emri verilmis. Bütün ev kapılari siyah olunca da gece pub'larda içen sarhoş irlandalı kocalar evlerinin yolunu bulamamaya başlamış :) Boyle olunca kocalarini seven kadinlar da eeeeh yetti, diyip kapılarini çarpıcı renklere boyamaya başlamışlar ki adamlar hah şu fuşya benim evdi diyip yolu bulabilsin diye. Ama bu benim gördüğüm en ekstrem örnek. Çünkü kapı tam turuncu da değil, açık kahve de değil, öyle ara bi ton. Ve ev sahibi bilmiyroum nasıl becerdi tam o tondan gül yetiştirmiş bahcesinde..

16. Yaşgünüm :)

2007-06-08T13:59:00.000-07:00

Dogumgunu partim ofiste türk ekibinin minik bi kutlamasıyla basladi :) Butun gün yakamda "16 Today" yazılı yaka ignesiyle dolaştım, işe de yaradı herkes partimde 16. yaşımı kutladı :)

Partim icin bazi altyapi calismalarim oldu tabi.. Koltugumun minderini henuz alamadığım ve koltugun iskeletini de baska biyere koyamadigim icin uyarı yazısı koydum "popolara dikkat" diye :) Bi de herkese tesekkurlerimi dile getirmek icin tuvalet kagidini degistirdim, "herkese öpüyorum!" demenin en beklenmicek yolu ;)

İstanbul'daki evimde verdiğim, ve senelerdir tandigim arkadaşlarımla olup çok eğlendiğim eski doğumgünü partilerimi aratmadı.. Çok mutlu oldum bugün..

Dubliner Oldum mu Ben?

2007-05-23T13:45:00.000-07:00

Ben evime yerleştim sayılır, ama hala tam bitmedi! Temizlemek her gun azar azar olmak uzere 1 haftadan fazla zamanımı aldı! Kabuslu gecelerden (Toz halı deterjanın tüm halıyı temizleyemeden bittigini gormek..gibi..) sonra artık hersey onceki kiracılardan arınmıs durumda! :)

Gecenlerde artık gıda alışverişimi de yaptım, evde yemek yemek haftaici pek mümkün olmuyo, Google'da ayak parmaklarımızdan iris seviyemize kadar dolmus oluyoruz da :) Sabah kahvaltı servisi ve öğlen vakti açık büfe avrupa, asya, uzakdoğu, etnik, füzyon mutfakların yanısıra salata barı, sushi barı, ve aklınıza gelecek bütün iceceklerin ve yoğurt türlerinin, tatlı çeşitlerinin, dondurmanın, kuruyemişin ve meyvanın arasından "sağlıklı" seçimleri yapıp, aralarda da elimizin altındaki her çeşit sıcak soğuk içecek ve bilimum atıştırmalıklarin arasından kısıtlı seçimler yapmaya çalışarak pek acıkmaya vakit bulamıyoruz. Akşam eve donerken de herkesin yaptıgı gibi öğlen saatinde servis edilen onlarca ceşit hazır paketli sandviçlerden birini aksam yemegi olarak cantaya atmış oldugumuz için (ha, sandvic istemeyen sıcak yemeklerden mikrodalgaya giren plastik kaplara koyup da saklayabilir, ya da salatasını aynı sekilde bi ekolojik geri dönüşümlü kapalı kutuya koyup yanına alabilir) akşam da hiç acıkmadan yemegimizi yiyebiliyoruz! Bi ara Google"dan bi amcamız "Google diğer herseyden çok yiyecekle ilgili.." demiş, şaka mı yapmış, yoksa altini mi cizmis ben henüz anlayamadım :P

Genel olarak Dublin'de yemek ile ilgili soylenebilcek pek bişey yok, ve fakat mikrodalga hayranlığı had safhada. Marketlerde bir koridor mikrodalgaya direk koyulup sonra yenebilen yemekler ve hazır bardaklarda çorbalarla dolu. Adamlar patates haşlamaktan bıkmış tabi :) Ama bir süt var memlekette, sütçü bi insan olarak bu konuda çok şanslıyım, tam memleketine düşmüşüm! Sütü şöyle bardağına koyup serin serin dikledin mi ineği karşında görüyosun adeta :) Missss gibi süt kokuyo! Bu bahsettigim de ayrıcana yarım yağlı süt hem de..

Google'la ilgili yemek dışında da bi ton şey var anlatabilecegim, ama ben belli başlı birkaçına değiniyim: Telefonlar 24 saat hizmetimizde mesela..başta çekine çekine kullanıyoduk, yurtdışı aramak istesek bi eziklik oluyodu filan :) ama bi eğitmen bize, "ha bu arada telefon nerde boş görüyosanız gidip afrikayı bile arayabilirsiniz, gidin ailenizle konuşun, arkadaşlarınıza Google'ın yemeklerinden bahsedin, ne isterseniz yapın" dedikten sonra herkes bi rahatladı tabi :))

Google'la ilgili gercekten cok kıymet verdigim bi olay da tanıştığım insanlar..inanılmaz bi çevre var burda..5 dil konuşan dünya vatandaşları, çekik gözlü ruslar, sarı tenli çıkık elmacık kemikli hollandalılar, her türlü karışım burda.. Bir arkadaşım İsvecli, onunla Ordning&Reda konuşuyoruz, sınıf (evet sınıf!! egitmenlere de öğretmen diyoruz, agzimizdan kaciyo engel olamiyoruz, universite gibi burasi zaten!) anlamıyo tabi :) Benim kırtasiye merakımı gerci artık ogrendiler! Bi gün bi hoca (pardon egitmen) herkes adını hobisini filan yazsın diyince, ben kırtasiye yazdım, anlam veremediler, mesela bu kagıdın yanlış tarafına basmissiniz, duzu arkası dedigimde bi dumur oldular, evde bıraktıgım defter koleksiyonuma bence inanmadılar bile, o yuzden ben de bi ara bu alanda kendi isimi kurmayı düşündüğüm kısmını kısa kestim.

Google yakınlarındaki yerlerde (bi Oceans Cafe/Bar var ki gün içinde görüşemediklerinle orda görüşebiliyosun!) ve partilerde tanışma şekli şu şekilde:
1) Google'a kapalı grup ise: Hey, I'm X. What's your name? Where are you from? Which team are you in?
2) Sadece Googler'ların olmadığı karma bir grup ise: Hey, I'm X. What's your name? Where are you from? Are you working in Google?

Bu kadar basit yani :)) Super sosyal ve rahat insanlar.. Internet ve kablo TV icin aradigim call center insanı bile bana telefonda "e haftasonu naptın, guzel gecti mi?" ve "hmm ikizlersin, ben de ikizlerim" diye cumleler kurdu!

Neyse Google yeter bu kadar gelelim evime! Evimde antikalıklar yok değil. Mesela, elektrikle çalışan ısıtıcı petekleri çalıştırdığım zaman yangın alarmı çalıyo! Cunku eski kiracılar sağolsunlar hic kullanmamış olduklari icin icerde toz birikmis, e ısıtıcı da tabi tozları yakarak baslıyo ısıtmaya, bi yanık kokusu sarıyo odayı..Ama en azından duman sensörüm çalışıyo, bunu biliyorum artık. İlk gece baya üşümüştüm, ama simdi artık ev sahibim gelip çalıştırsa da heralde pek açmam, çünkü alıştım. İnsan sabah ürpertiyle de olsa zinde kalkıyo :P Şaka biyana en kısa zamanda yaz bitmeden (ne yaz ama) haletmem gerekiyo bunu. Bi de duş super gırgır. Duşlar bizim belki hatırlamakta bile zorlanacağımız ilkel duşlardan. Su böyle "şırıllll..şırılll..pssss..(burda tam akamıyo filan)..şşırılll.." diye akabiliyo. Soyle `fosssssssssss`diye akamiyo yani! Evi tutarken bu derece olacagini hic dusunmemistim. Elinde tuttugun duş kısmından suyun yukarı çıkıp gelebilmesini istiyosan muslugun hemen ustunde duran ve balıkçı teknesi gibi ses çıkaran tazik motorunu çalıştırman gerekiyo. Tabi bu da bizim sular kesilince birbirimizin eline döktüğümüz sudan daha tazikli değil..Bunu da halettirmeye çalışcam bi şekilde, böyle gitmez çünkü. Yoksa artık duşlarımı Google'daki gym'de almaya başlıcam (hihihohoho evet gym imiz var, hemide bedava pilates dersi bilem alabiliyoruz! :P)

Bu arada kablo TV paketleri var burda degisik fiyatlara, ama ben en basit kablo Tv'yi sipariş ettim çünkü programlar cidden pek bişeye yaramıyo. Abuk sabuk geyik programlar var haberler dışında. MTV'lerinde daha müzik klibi görmedim ben öyle diyim yani.

Ha bi de: Burda parkomat biletlerini herkes kendi alıyo.

Dublin'de ilk 2 haftam

2007-05-06T13:35:00.000-07:00

2 bel çıkaran cins bavul, omuz çıkaran cins bir el bagajı, ve 21 inch iMac'imle havalanındaydım. Gözlerimdeki yanma hissi Dublin'e inerken özgürlüğün yüzüme çarpmış olmasındandı..

25 kilo fazla bagajımla, kucağımda bilgisayarım ve omzumda cantamla bindiğim uçak bir pazar sabahı sultanahmet otobusu gibiydi. Bikaç esmer, sarışın yabancı, bikaç türk, gerisi bomboş :)

Girişte Garda adlı polis teşkilatının görevlisi çalışma iznimi görmek istedi. Beni göçmen olarak kaydetti, resmimi çekti, ve zaten yapacağım gibi 1 ay içersinde Garda'ya gidip ülkede kalış süremi uzatma başvurusu yapmamı buyurdu.

Omzum tekrar çıkarak bavullara gittim, ordan da hoop taksi durağına. Taksi kısmı beni cidden yordu :) "So yu vook in gıyguul?" "Sorry?" "Gıyguuul!" "Ah yes, starting 14th May.." "So yul hev krak deya" "sorry?" "Kraaak, fon, fon!?" "phone?" "Krak miynz fon! İncoy!" "ah fun! yes yes! it seems so!" "So yur fram taaki?" "sorry?" "veyu fram taaki?" "ah Im from istanbul, turkey yes..".. :)) 2 hafta kalacağım misafirhane Pembroke Hall'a vardigimizda hava muhteşemdi..

Uzun sure etrafta ingilizce konuşan insanları turist olarak algıladım. Milano'da kaldigim bir seneden bana böyle bir izin kalmiş oldugunun buraya gelene kadar farkında değildim. Yolda karşılaştığım 2 italyanla konuşurken kendimi bi an evde hissettim! Biz Milanodaydik da ingilizce konuşanlar cidden turistti..

Bi öğlen, yukardaki Grand Canal'ın (İtalyanlar'ın Grande Canale'sinin karikatürü bu) yanından yürüyerek Google ofisine gittim. Noogler* yaka kartimi alip iceri girdim. Türk ekibiyle tanıştım, önceden tanidiklarimla özlem giderdim. Hep beraber yemek yedik. Adwords ofisi açık ofis. Uzunlamasına masalar ve yanyana belli aralıklarla yerleştirilmiş bilgisayarlar var. Gelişmekte olan pazarlar ekipleriyle karışık düzen oturuluyo.

İlk gunler odamda kurdugum bilgisayarimin basinda ev arayip o evleri gormeye giderek harciyodum zamanimin cogunu. Ve degdi de! Evimi o anda bilgisayarin basinda oldugum icin emlak websitesine dustugu anda aradigim ev sahibinden tuttum! Ev gercekten cok dusesti, ilk gordugumde karar veremedim, ama ikinci sefer de ilk ok'leme hakkini saolsun bana verdi ev sahibim sevgili yaşlı, titreyen kafalı, Turkiye'deki durumlardan haberdar, kulturlu ve anladigim kadarıyla guvenilir Paul Amca :) Evim ofisin sokaginin bitimindeki site icinde. Cok kullanisli biyerde. Zaten ofis de sehre yakin oldugu icin bi tasla kus oldu.. Haftaya Salı evi teslim alcam, ve temizlik yapcam, Cars-Pers-Cuma yerlesip eksiklerimi tamamlıyo olurum. Ve boylece evimi bulmus ve yerlesmis sekilde ise baslayan sayılı Nooglerlardan olcam :)) (hatta is baslamadan evvelki cuma gunu 'dublinde nası ev bulunur' konulu bi seminere katılcam! :D )

İlk gunlerde biraz irlanda gastesi okudum, bi fikrim olsun diye. Guiness birasının az alkollu yeni bi versiyonu çıkmıs. Catherine Zeta Jones ve kocasinin dugun resimleriyle ilgili bi sorunlar varmış. Ve kilo vermek icin (bunlar "yaza girerken.." diye bi baslik atamıyolar tabi girmedikleri icin!) ceşitli tüyolar var..Yani pek bi orjinallik yok :) Genel olarak sehirde bi emlak ve mortgage manyakligi var o kadar.

Bugune kadar hala cozemedigim bi durum var, o da kasiyerler ya da girdigin magazada çalışanlar sana "how are you?" diyo. Ama baya bi hızlı, yani "hayyu" gibi bisey diyo, ve acaba "fine thanks and yourself?" mi demeliyim yoksa direk ne istiyosam konuya mı grimeliyim henuz cıkaramadim :))

Yeni yeni azcık alıstığım bi olay da trafigin tersten akıyo olması! Karşıdan karşıya gecerken cok daraltıcı oluyo, icgudusel olarak baktıgın yon hep yanlis cikiyo! Mesela bi yolda yururken otobus de gelirse hem binerim diye dusunursen yaniliyosun cunku yurudugun yonde giden otobus yolun diger tarafında! senin taraftakiler aksi yone gidiyo filan..

Bi de çok komik her yerde "Ramps" diye tabelalar var, rampadan kasıtları da çoğu kez yoldaki hafiiiiif dalgalanmalar.. Cok guluyorum. Bazen gozlerim tabeladan sonra rampa arıyo, bi turlu anlayamıyorum nerde :)) Bizim yokuşları bilmiolar tabi..

Welcome

2007-05-05T11:24:00.000-07:00

The city of Dublin is like a square Ordning&Reda notebook, so neat, so simple, so nice.. and working here in Google is like a collection of notebooks I`ve never had..

SENA

Blognotum nerden çıktı?

2007-04-29T12:52:00.000-07:00

Blognotumun çıkış noktası Birce! Birce kim mi? Benim çok tatli bir arkadaşım. Aslında annesi sayesinde tanıştık onunla. Ferhan Teyze resim sergisinde yanima yaklaştı, benimle resimlerle genel olarak sanatla ilgili sohbet etmeye başladi, o kadar degişik o kadar tatliydi ki, o ayaküstü konuşmanin tadi damağimda kaldı. Oracıkta kızıyla çok iyi anlaşabileceğimize karar vermiş, ilk fırsatta üçümüz buluştuk, Kanyon kapanmak için bizi beklerken zorla ayrildik :) Zaten o sergi hayatimin tesadüfler üstüne kurulu olmasinin sıkı bir ispatı.. Süleyman'la da o sergide tanıştım.. O da Dublin'de okumuş, ben gelmeden evvel bana Dublin'den bahsetmişti.. Sergi ne sergisi miydi? Benim Milano'da Moda Tasarımı okurken can yoldaşım Ayça'nin resim sergisiydi.. Tesadüflerle doluydu diyorum inanmıyosunuz, göz amelyatı olmayı planladığım doktor da ordaydı.. Dün muayene oldum, kısmetse haftaya da amelyat olcam size dedim orda :) O doktoru da, yüz yogası araştırrıken İstanbul'da bu işi yapan Lourdes'le telefonda bilgi alırken buldum. Lourdes'i ilk defa aradığımda bana kurs tarihlerini söylemekte zorluk çekti, meğer tam o gün göz amelyatı olmuş, o akşam net görmesi çok zordu. Ben de tam doktor araştırdığımı laser olmayı planladigimi söyleyince tabi biz yüz yogasını unuttuk :) Ne anlatıyodum ben? Ha evet Blognotum.. böyle işte.